Büyük Aşkıma…
Ben kaç kez sevdim seni, sen beni kaç kez?
Birbirimizden kaç kez ayrıldık, kaç kere yeniden birbirimize döndük sayısını unuttum. Ama her seferinde seni bırakıp gitmek, uzaklarda kokunu içime çekememek, dokunamamak sana, o öpülesi gerdanına yaslayamamak boynumu beni kahretti ve geri döndüm her seferinde biliyorsun.
Özlediğim her zaman burnumda bir iyot kokusu peyda oluyordu. Geceleri evlerin ışıkları yanıp yanıp söndüğü gibi benim de içimde sana yanıp yanıp sönen fenerler gibiydi. Çok özlüyordum bazen seni, öyle bir özlüyordum ki kendimi denizinin mavisine, yeşilinin tonların katıp kendimi mey içerek avutuyordum.
Sende özlüyordun beni bilirim. Her geldiğimde beni hasretle sarıyordun, öyle insanlarla tanıştırıyordun, öyle güzelliklerini gösteriyordun ki sana asla küs kalamıyordum. Sokakların vardı içinde sakladığın bilinmez güzellikte! Sokaklarında bebeklerini emziren kadınlar gibi kutsal, saygı duyulası cumbaları olan evlerin vardı. Bazen yalnızlığına dalar giderdim de öyle şaşırtırdın ki beni! Bazı gün eser gürlerdin, çevrende gezen kimseyi bırakmazdın. Bazı günse güllük gülistanlık açardı yüzünün renkleri ve sen herkesi anne gibi sarardın. Sokağında tinercin, sokağında kimsesiz kalanın, sokağında efkarın, sokaklarında mutluluk, hüzün ve daha bir sürü şeyle güzelleri kıskandıracak kadar güzelsin istanbul…
İşte sana bu yüzden deliler gibi aşığım
İlgili Haberler
