Beyin Ereksiyonu

30 yaşıma girmeme 20 gün kaldı kalmadı ama içimdeki hesaplaşma hiç bitmedi. Babalar günü var önümde ve ben içimdeki babamla halen hesaplaşamadığımı gördüğümden artık bunu yapmalıyım dedim…

30 Yaşına giriyorum baba haberin var mı?
Bu pazar babalar günü ve sen yine olmayacaksın!
Daha önce olmadıkların gibi!
Hayatımın en önemli zamanlarında elimi tutamayan babamsın, içimi dökemedğim, kokusuna doyamadığım, hiç “neden böyle?” diye öğrenebileceğim şeyleri soramadığım, düşündüğümde hala çözemediğim adamsın.
Ne günlerimi biliyorsun, ne büyüdüğümü, ne hıçkırıklarımı!

Hiçbir zaman o dediğin adam olmayacağım baba ama sen hep o adam olayım istedin. Tek bir farkla! Bunun için bana hiç yardımcı olmadın…

Ne çok acı çektim biliyor musun baba?
Bir gün bana bir yılbaşı gecesi dışarıya çıkmak üzereyken “Ben kaç yılbaşı tek başıma siz yanımda değilsiniz diye ağladım biliyor musun?” demiştin ve ben ağlayarak herşeyi iptal edip yanınızda kalmıştım.
Şimdi sana soruyorum baba! Ben kaç babalar günü, kaç yılbaşı yada daha kaç tane özel günde ağladım ve ağlayacağım düşünüyor musun?

Ben nikahımın gecesinde ağladım biliyor musun baba? Çünkü sen yoktun! Ben o en güzel gecede sana ağladım…
Sonra kapattım kapılarımı, dört duvar arasında kurdum kendi yalnızlığımı ve yaşadım, yaşayacağım.

Çevremde her Baba dendiğinde bir şekilde sen aklıma geliyorsun. Bana baba olacaksın dediklerinde seni düşünüyorum. Düşündüğümdeyse tek bir şeyi söylüyorum kendi kendime; Ben babam gibi olmamalıyım, olmak istememeliyim! Peki ben neyi örnek alacağım baba bunu hiç düşündün mü? Çevrendeki denizler, dağlar, ovalar daha mı çekiyordu seni? Zamanın sana öğrettiklerini bana da öğretsen ne kaybederdin? Öğrettiklerin acı verdi baba! Acıttı ama bir şeyleri de öğretti. Ben acımasız olmamalıyım, ben senin gibi bakmamalıyım çocuğuma, ben sevdiğimi göstermeliyim, ben başarının hemen gelmeyeceğini öğretmeliyim ona, ben sevgimi engelsiz vermeliyim, ben baba olmayı öğrenmeliyim.

Saçlarımda minik beyazlıklarım, içimde bir yerlerde kendi yarattığım babamla 30 yaşımı kutlayacağım. Artık sen gelince aklıma “Shine” izliyorum. Sen oradaki kadar değildin ama her izlediğimde biraz daha yaklaşıyorsun.

Baba olmayı öğrenmeliydin ama hiç istemedin. Ben baba olmayı öğreneceğim. Siz de baba olmayı öğrenin, baba olamayanlara öğretin…

ÇOCUKLARINIZ SİZİN ÇOCUKLARINIZ DEĞİLDİR

Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir.
Onlar kendini özleyen hayatın oğulları ve kızlarıdır.
Onlar sizin vasıtanızla gelir, ama sizden gelmezler.
Ve sizinle birlikte olmalarına karşın, size ait değildirler.
Siz onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil,
…Çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Onların bedenlerini barındırabilirsiniz, ruhlarını değil,
Çünkü onların ruhları, rüyalarınızda bile ziyaret edemeyeceğiniz yarının sarayında yaşar.
Sizler onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz., ama onları kendinize benzetmeye çalışmayın.
Sizler, çocuklarınızı canlı oklar olarak fırlatan yaylarsınız.

Khalil Gibran

İlgili başka bir haber bulunamadı.