Beyin Ereksiyonu

İçimdeki binbir dertle gelmiştim sana. Sabahın körü bir yalnızlığım vardı ve senle paylaşarak öldürmek istiyordum. Koşa koşa geldiğim yeşilin tonlarında buldum seni, içime çektim huzurunu cennetimin. Mayışmaya meyilli bir iklimin ilk çırpınışları vardı gözlerimde… Uyandım seni gördüm koynumda ve mutlu oldum.  Ellerinin küçüklüğüne bir kez daha güldüm kendi koca ellerimi görünce… Herşeyi unutmak için sana saldım kendimi…  

Kadınım! Bugün kalbinde çiçeklerin açtığını gördüm. Pembe ve minik tomurcuklarıyla gülüyorlardı gözlerinde… İçine bahar gelmiş oralarda karıcım, gözlerinde yunuslar yüzüyor, ellerinde iyot kokusu dolaşıyordu. Uzun süredir seni böyle görememekten midir yoksa özlemenin şeklimi değişiyor içimde bilmem ama uzakta olmak sanırım beni böyle hislendirmeye başladı.  

Hayatımdaki yolların titrediği, kaderin bana “gel bak nasıl oyunlarım var” dediği yıllardı seni tanıdığım zamanlar. Sayısız problem ve hayatın yorduğu zayıflamış bir bedenle karşındaydım. Sen o adamı aldın, gözlerinden öptün, kalbine yatırdın. O adam senin için ne çok ağladı bilirmisin kadınım? O adam seni ne çok seviyor bilir misin? Ben seni sevdiğimde gece günü doğuruyordu Sevgililer günü diye herkes birşeyler yazıyor ya hani! Bende evlenme teklifimi anlatayım dedim;  

Bugün Öğrendim, Bazı devlet hastanelerinde film çektirmenin zulüm olduğunu, ne olursa olsun asistanına bile işlerini emanet etmemem gerektiğini, reflü’nün kötü bir hastalık olduğunu, ilaçları asla ama asla nasıl olsa geçti deyip evde bırakılmaması gerektiğini, FOX-BYTES’ın açıldığını, Ezel dizisininde yakında sıkmaya başlayacağını, Lost’un her bölümde biraz daha benim kafamı bulandıracağını (bir kez daha), tavuk suyuna şehriyeli pilavdan asla vazgeçemeyeceğimi ve Ebru’nun o adamı gerçekten sevdiğini, onun için herşeyi yapabileceğini ve o adamın da “Gitme” derse kalabileceğini  bugün bir kez daha öğrendim. Dün sana söylediğim... 

Bugün öğrendim; Askerliği geciktirmeden yapmak gerektiğini, bu hafta çok koşuşturmam ve asla hasta olmamam gerektiğini, karşındaki kişiden çelme yemenin acı verdiğini (bir kez daha), bazen nefes almanın zor gelebileceğini, etli nohutu özlediğimi, dedemi ne kadar çok sevdiğimi, bazen gülmenin ne kadar çok şeyi değiştirebileceğini (bir kez daha), O’nun sesini duymanın insandaki tüm hormonları harekete geçirebilme gücünü verdiğini öğrendim…  

Bugün Öğrendim; Hayatta 1 gecede bir sürü güzel şey olabildiğini, iyileştim diye dışarı çıktığında aslında bir kez daha düşünmen gerektiğini, bazen birşeyi ne kadar çok istersen iste, olmadığında vazgeçmek zorunda kalabileceğini, bazen bir şeyleri açıklamak zorunda kalmanın insana yapılabilecek en büyük zulüm olduğunu, yeni üretilen vapurların tasarımlarının ne güzel olduğunu, o vapurlarda bir şeylerini  bırakmanın da eskilerinde olduğu gibi ne kadar hüzünlü olduğunu öğrendim…  

Sen hiç uçurumdan düştünmü? Suya düştünmü hiç? Sevgilerin sessiz, gözyaşların piç kaldı mı? Sarmalayıp sustuklarını, içine içine bağırdın mı? Karnın ağrıdımı hiç? Karnında bir yumrukla caddeler, yollar, sokaklar aştın mı? Hiç ağladınmı yağmurda? Üşümüş ellerinle ve yanlışlıklarınla yürürken kalbini kanattınmı? Sen hiç soru sordun mu? Soru işaretleri arkadaşın oldu mu? Benim oldu! ki zaten az önce hepsiyle tanıştın…  

Sen hiç içki içtinmi arkadaş? Sen hiç sarhoş oldunmu? Gerçek arkadaşlarınla, gerçek bir sofrada içki içmenin tadını yaşamadıysan, o hayat gerçek bir hayat olamaz… Ben yaşadım hayatı, hem de en güzel yerinde! Büyükada’da… Sofralar kurardık o zaman sokaklara, apartmanlardan ve yozlaşmış ilişkilerden öte, al yanaklı arkadaşlarımız, sıcak ve dostane komşularımız vardı.