Beyin Ereksiyonu

Hatırlar mısın? Eskiden bizim güzel günlerimiz vardı. Haftasonları erkenden kalkıp televizyonda çizgi film izlerdik. Disney çocuk filmlerimiz vardı. Sonra öğleden sonraları arka bahçede, komşu bahçesinde yaptığımız maçlar vardı. Komşu bahçeler tek kaçılacak ve en macera dolu yerlerdi o zamanlar… Komşu bahçelerden meyve aşırırdık, sanki dünyadaki en büyük kazancımız o olacakmışçasına ceplere doldurup kaçardık.  

Sessizlik anlarımdı penceresiz manzaraları izlediğim zamanlar, beni ben yapan, duygularımı alıp götüren şey sesizlikti. Yalnızca şarkılarda, içki de, aşkta aramadım huzuru. Zaten Aşk huzur değildir. Koskocaman pembe bir pamuk şekerdir, bilinmedik zamanlarda ansızın kurulan bir karnavaldır. Ama gün ışığında serin bir sabahı dinlemek, denizin sesiyle kendinden geçmek, buz gibi bir şelalenin sesinden notalar duymak!!! Asıl sessizlik budur….  

Bugün yaklaşmayın bana!!! Ben bugün ben değilim, bambaşkayım sanki. Sanki siz hiç yoksunuz bugün, Ben çok eğlenmişim kendi cam fanusumda, Kır düğünlerim olmuş, doğumgünlerim, yıl dönümlerim olmuş, dilekler tutmuşum, dua etmişim, sınav geçmişim, ellerimi kaldırıp “işte bu!!!” diyecek kadar sevinmişim sanki….. Yaklaşmayın bana, bir veranda da sıcağın verdiği mayışıklığı içimde hissetmişçesine uyuyorum sanki, deliler gibi yanmışken buz gibi suya atlamış gibiyim  

Yanımda yatıyordu, nefes alışlarını dinlemek dünyanın en huzur verici şeyiydi. Bir ara gözlerini açtı. ”- Rahat mısın?” dedim; ”- Hı hııııııı!” dedi ve uykuya daldı. Hayatımın mucizesi yanımda yatıyordu. Hiç bilmediğim, belki de hiç öğrenemediğim, özlediğim, beklediğim, içimi sevgiden kıvrandıran ve ısıtan şey oradaydı. Gecenin sessizliğinde bağırmak istedim!!! Yapamadım! İçimden bağırdım, sözlerim içimdeki dağlarda yankılandı. Dua ediyorum sana, sana ve bedenime kattığın güzelliklere şükrediyorum. Sabahı bekliyorum… Uyu ey güzel peri