Beyin Ereksiyonu

Sen hiç uçurumdan düştünmü? Suya düştünmü hiç? Sevgilerin sessiz, gözyaşların piç kaldı mı? Sarmalayıp sustuklarını, içine içine bağırdın mı? Karnın ağrıdımı hiç? Karnında bir yumrukla caddeler, yollar, sokaklar aştın mı? Hiç ağladınmı yağmurda? Üşümüş ellerinle ve yanlışlıklarınla yürürken kalbini kanattınmı? Sen hiç soru sordun mu? Soru işaretleri arkadaşın oldu mu? Benim oldu! ki zaten az önce hepsiyle tanıştın…  

Renklerin ve Zevklerin tartışılamayacağını, bazen bir cümlenin çok şeyi değiştirebileceğini, Star Wars’u özlediğimi, ne söylerlerse söylesinler blog yazarlarının aslında birbirlerini sevdiğini, Vinkara öküzgözü’nün çok keyifli bir şarap olduğunu yeniden hatırladığımı öğrendim…  

Hiçbir toplantını eğer acil değilse h.sonuna alma, Alkolün insanları ne duruma düşürdüğünü asla unutma, Alkol aldıysan gece uyumadan mutlaka 4 bardak su iç, birşey için kendini çok zorlama, yavaş yavaş zamanla olmasını bekle. Sabret!!!  

Sen hiç içki içtinmi arkadaş? Sen hiç sarhoş oldunmu? Gerçek arkadaşlarınla, gerçek bir sofrada içki içmenin tadını yaşamadıysan, o hayat gerçek bir hayat olamaz… Ben yaşadım hayatı, hem de en güzel yerinde! Büyükada’da… Sofralar kurardık o zaman sokaklara, apartmanlardan ve yozlaşmış ilişkilerden öte, al yanaklı arkadaşlarımız, sıcak ve dostane komşularımız vardı.  

Hatırlar mısın? Eskiden bizim güzel günlerimiz vardı. Haftasonları erkenden kalkıp televizyonda çizgi film izlerdik. Disney çocuk filmlerimiz vardı. Sonra öğleden sonraları arka bahçede, komşu bahçesinde yaptığımız maçlar vardı. Komşu bahçeler tek kaçılacak ve en macera dolu yerlerdi o zamanlar… Komşu bahçelerden meyve aşırırdık, sanki dünyadaki en büyük kazancımız o olacakmışçasına ceplere doldurup kaçardık.  

Bunu yapmanızdan bıktım artık!!! Zengin ailenin kızı ile fakir ama gururlu genç, bir mafya grubu ile ülke kurtarma çalışması, ilişki dengesizliği yaşayan gençlik grupları vs. vs. Bizim medya dünyamız, bizim dizi yapımcılarımız ne zaman sığ düşünmekten vazgeçip özgün şeyleri yapabilecek kapasiteye gelebilecek? Yıllarca önce başladı bu dizi furyaları, diziler öyle çok sevildi ki her yeni sezonda bir tane daha, iki tane daha, beş, on … Dizi kaynıyor önümüz arkamız sobe! Behlül ile uyuyup, ezel’le uyanıyoruz, Bihter ile çay içip oradan geçerken cevahirin mantıcısında yemek yiyoruz. Artık dizilerdeki karakterlerin aldıkları, yedikleri ve giydikleri bizimde... 

Sessizlik anlarımdı penceresiz manzaraları izlediğim zamanlar, beni ben yapan, duygularımı alıp götüren şey sesizlikti. Yalnızca şarkılarda, içki de, aşkta aramadım huzuru. Zaten Aşk huzur değildir. Koskocaman pembe bir pamuk şekerdir, bilinmedik zamanlarda ansızın kurulan bir karnavaldır. Ama gün ışığında serin bir sabahı dinlemek, denizin sesiyle kendinden geçmek, buz gibi bir şelalenin sesinden notalar duymak!!! Asıl sessizlik budur….  

Bugün yaklaşmayın bana!!! Ben bugün ben değilim, bambaşkayım sanki. Sanki siz hiç yoksunuz bugün, Ben çok eğlenmişim kendi cam fanusumda, Kır düğünlerim olmuş, doğumgünlerim, yıl dönümlerim olmuş, dilekler tutmuşum, dua etmişim, sınav geçmişim, ellerimi kaldırıp “işte bu!!!” diyecek kadar sevinmişim sanki….. Yaklaşmayın bana, bir veranda da sıcağın verdiği mayışıklığı içimde hissetmişçesine uyuyorum sanki, deliler gibi yanmışken buz gibi suya atlamış gibiyim