Beyin Ereksiyonu

Bugün Öğrendim, Bazı devlet hastanelerinde film çektirmenin zulüm olduğunu, ne olursa olsun asistanına bile işlerini emanet etmemem gerektiğini, reflü’nün kötü bir hastalık olduğunu, ilaçları asla ama asla nasıl olsa geçti deyip evde bırakılmaması gerektiğini, FOX-BYTES’ın açıldığını, Ezel dizisininde yakında sıkmaya başlayacağını, Lost’un her bölümde biraz daha benim kafamı bulandıracağını (bir kez daha), tavuk suyuna şehriyeli pilavdan asla vazgeçemeyeceğimi ve Ebru’nun o adamı gerçekten sevdiğini, onun için herşeyi yapabileceğini ve o adamın da “Gitme” derse kalabileceğini  bugün bir kez daha öğrendim. Dün sana söylediğim... 

Yaklaşık 1 aydır bir kaç değişik mecrada yapılan tanıtımlar ile adı duyurulan FOX Tv’nin İnternet televizyonu FOX-BYTES, 8 Şubat tarihinde yine sessiz sedasız yayın hayatına başladı Açıkcası bir blog yazarı ve medya sektöründe çalışan biri olarak, Fox BYTES’ın bu kadar sessiz sedasız, sosyal medyadan uzak sahneye çıkmasını anlayamadım. Hatta bende yayına giriş tarihini kendilerinin bana gönderdiği bir mail ile öğrendim. Daha doğrusu böyle gençliğe, teknolojiye yani dinamik bir mecraya hitap eden markanın sosyal medya platformlarını daha etkin kullanmasını, hedef kitlesi (ki bence bu markanın kitlesi 7-77) ile daha şeffaf bir iletişim kurması, belki minik... 

Bugün öğrendim; Askerliği geciktirmeden yapmak gerektiğini, bu hafta çok koşuşturmam ve asla hasta olmamam gerektiğini, karşındaki kişiden çelme yemenin acı verdiğini (bir kez daha), bazen nefes almanın zor gelebileceğini, etli nohutu özlediğimi, dedemi ne kadar çok sevdiğimi, bazen gülmenin ne kadar çok şeyi değiştirebileceğini (bir kez daha), O’nun sesini duymanın insandaki tüm hormonları harekete geçirebilme gücünü verdiğini öğrendim… Bir dileğim var içimde, söylemediğim, beklediğim, kendime sakladığım bir dilek. Eğer oradaysan ve bu satırları okuyorsan benim için iyi birşeyler dile. Sana dileğimin gerçekleşip gerçekleşmediğini anlatacağım. Biraz... 

Bugün Öğrendim; Hayatta 1 gecede bir sürü güzel şey olabildiğini, iyileştim diye dışarı çıktığında aslında bir kez daha düşünmen gerektiğini, bazen birşeyi ne kadar çok istersen iste, olmadığında vazgeçmek zorunda kalabileceğini, bazen bir şeyleri açıklamak zorunda kalmanın insana yapılabilecek en büyük zulüm olduğunu, yeni üretilen vapurların tasarımlarının ne güzel olduğunu, o vapurlarda bir şeylerini  bırakmanın da eskilerinde olduğu gibi ne kadar hüzünlü olduğunu öğrendim…  

Hastaydım yazamadım, e artık o kadar da idare et. Sağlığın gerçekten çok önemli olduğunu, başkasının internetini kullanmanın insanın başına neler açabileceğini (ben değil bi başkasından gördüm), köfte ve patates kızartmasını arada bir evde yemem gerektiğini, pamuklu iç çamaşırının devamlı terlerken ne kadar önemli olduğunu, izdivaç programlarının ne kadar gereksiz olduğunu, evde oturup hala izlenecek bir kaç dizi olduğunu, ne kadar çok  sevilirsen sevil, ne kadar çok arkadaşların seni tanırsa tanısın yine de yalnız olduğunu bir kez daha öğrendim…  

Sen hiç uçurumdan düştünmü? Suya düştünmü hiç? Sevgilerin sessiz, gözyaşların piç kaldı mı? Sarmalayıp sustuklarını, içine içine bağırdın mı? Karnın ağrıdımı hiç? Karnında bir yumrukla caddeler, yollar, sokaklar aştın mı? Hiç ağladınmı yağmurda? Üşümüş ellerinle ve yanlışlıklarınla yürürken kalbini kanattınmı? Sen hiç soru sordun mu? Soru işaretleri arkadaşın oldu mu? Benim oldu! ki zaten az önce hepsiyle tanıştın…